غزل کوچه باغی " م . گیوی"

به فدای لب لعل تو که جفتی شکر است !
به خدا بوسه تو قوتی قلب و جیگرس !
مهی من عشق تو از بهری ما درد سرس
رخ ماه تو زیارتگهی جن و بشرس !
. من به قربون گوشائی تو که از بیخ کرس
مزهء ماچ تو همچون گز اصفهونس !
دهنت معدن قند و عسل لنبونس !
از زور سرخی لپائی تو مثال خونس !
خم ابروئی تو باریکتر از قیطونس !
. قرص سیمائی تو پاکیزه چو قرص قمرس !؟
بس کی مقبولی من ازفکری توغافل نمیشم
به خدا من به کسی غیر تو مایل نمیشم !
به وصالی تو چرا یک دفه نایل نمیشم ؟
شدم از عشقی تو دیوونه و عاقل نمیشم
. صب تا شوم فکری تو در مغز من دربدرس !؟
دیگه از بهری ما ای جونی دلم ناز نکن
ساز ما کوکه بیا جونی ما ناساز نکون
جفتی مرغ از بر من بیخودی پرواز نکن
بند شلوار منا اولی شوم واز نکن
. جیگرم – آتشی عشقت تو دلم شعله ورس !؟